16 Oct

zelfreflectie – Michèle Pieters

Naar aanleiding van de tentoonstelling in de bottelarij exposeerde ik mijn overdadige dagboeken van de afgelopen jaren. Dit in contrast met de eenvoud van de haiku’s hierboven.

Het spanningsveld daartussen roept vragen op waar ik momenteel zelf mee worstel: is ontwikkelingssamenwerking iets voor tieners en senioren? Neem ik momenteel een afstand omdat mijn doel bereikt is of omdat ik heb ingezien dat mijn doel onhaalbaar is? Wilde ik de wereld alleen maar verbeteren omdat ik in de knoop lag met mijzelf?  Als die nood nu verdwijnt, wat doe ik dan met al mijn tijd..?